Het retentierecht – een sterk recht voor een ieder!
Een faillissement van een bedrijf heeft voor veel betrokken partijen aanzienlijke gevolgen. Voor schuldeisers speelt veelal de vraag op welke wijze zij hun verlies kunnen beperken. Een mogelijkheid daarvoor is het uitoefenen van het retentierecht. Het retentierecht is het recht van een schuldeiser om een goed dat hij onder zich heeft niet af te geven aan de schuldenaar zolang zijn prestatie niet is betaald. Het alom bekende voorbeeld is de garage die de auto niet hoeft af te geven als de reparatie niet wordt betaald. Ook in geval van faillissement is het retentierecht een sterk recht voor een ieder!
Het betekent overigens niet dat de schuldeiser automatisch eigenaar wordt van de zaak. Veel hangt in zo’n geval af van wat de curator aantreft. Zij zien zich geconfronteerd met het retentierecht. Vervolgens gaan ze kijken of dit terecht is. Er zijn i.b. vier belangrijke punten waar de curator naar zal kijken. Hij gaat kijken of de vordering opeisbaar is, dit is bijvoorbeeld het geval wanneer de termijn van de factuur is verlopen. Daarnaast gaat de curator kijken of er samenhang is tussen de vordering en de verplichting tot afgifte van de zaak. Ook moet er bij degene die het retentierecht uitoefent sprake zijn van feitelijke macht. Als hij dat niet kan, is er geen sprake van retentierecht. Als laatste kijkt de curator of degene die het retentierecht uitoefent (ook wel retentor genoemd) zelf wel aan zijn verplichtingen heeft voldaan. Er moet namelijk wel een opschortingsbevoegdheid zijn. Dus als een bedrijf retentierecht uitoefent omdat bijvoorbeeld geleverde dakpannen niet betaald worden dan moeten die dakpannen wel geleverd en gemonteerd zijn.
Drie mogelijkheden voor de curator
De curator heeft drie mogelijkheden. De curator heeft een koper gevonden en lost de schuld af aan de retentor. Hij brengt dan de zaak terug in de boedel omdat de waarde groter is dan de schuld. De curator kan de zaak ook opeisen van de retentor en verkopen. Die is verplicht hieraan mee te werken, maar houdt wel zijn wettelijke voorrangspositie. namelijk dat de retentor overgaat tot executie. Alvorens daartoe wordt overgegaan, is het wel van groot belang dat de curator een termijn wordt gegeven waarbinnen de curator een keuze moet maken tussen het opeisen van de zaak of het voldoen van de vordering (en het daarmee weer in de boedel brengen). Als de curator binnen de gestelde termijn geen keuze heeft gemaakt, dan zou de retentor tot openbare verkoop over kunnen gaan. Een curator laat het echter meestal niet zo ver komen.
Het retentierecht is geen makkelijk onderwerp en is nog enigszins onbelicht. Als u vermoedt dat u het retentierecht kunt uitoefenen, neem dan contact op met Janthijn Siebert
Heeft u vragen over bovenstaande? Neem dan vrijblijvend contact op met onze advocaten.
